T +31 (0) 20 6259303 info@arttra.com
Selecteer een pagina
ARTTRA logo
ARTTRA

ARTTRA Galerie
Sinds 1988 organiseert ARTTRA wisselende tentoonstellingen met werk van (inter)nationale kunstenaars.

ARTTRA adviseert tevens bij de aankoop van werk van gerenommeerde kunstenaars.

U bent van harte welkom bij ARTTRA op de Tweede Boomdwarsstraat 4 in de Jordaan.

ARTTRA Galerie openingstijden: woensdag – vrijdag van 13.00 tot 17.00 uur en op afspraak in de weekeinden.

 

ARTTRA Galerie

september/ oktober 2022


Tentoonstelling:

‘Arise’

van Jac Bisschops

3 september tot 30 oktober 2022

Opening: zaterdag 3 september 16.00 – 19.00 uur

 

Jac Bisschops   –  Arise  2022  –  tempera-linnen    76 x 76 cm

Jac Bisschops (1952) is een meester in het sensibiliseren van ruimte. Eenvoud, verstilling en transcendentie vormen de kern van zijn werk.

De schilderijen kenmerken zich door een heldere compositie in subtiele kleuren en ontvouwen zich als fijn gestemde kleurklanken in de ruimte. In zijn schilders-oeuvre van 40 jaar, bouwt hij verder op het gedachtegoed van o.a. Piero della Francesca, Piet Mondriaan, Ives Klein en Andrei Tarkovski. Tevens laat hij zich inspireren door klassieke en hedendaagse religieuze muziek.

Zijn levensbeschouwing is georiënteerd op het Zen Boeddhisme. Jac Bisschops volgde zijn kunstopleiding aan de Academie van Beeldende Kunsten te Maastricht, 1974 – 1979. Kunstwerken van hem zijn opgenomen in diverse collecties o.a. : Stedelijk Museum Amsterdam, het Mondriaanhuis Amersfoort, Museum Ritter Waldenbuch Duitsland, Espoo Art Museum Espoo Finland, ABN-AMRO, KPMG, DSM, SABIC, Ymere en Loyens & Loeff.

Naast autonome kunstwerken heeft Jac Bisschops diverse kunstopdrachten uitgevoerd voor o.m. Rijksgebouwendienst, gemeente Amsterdam, gemeente Leiden en particuliere bedrijven.
In 2010 heeft hij in opdracht van de Sint-Salvatorskathedraal te Brugge een nieuwe kruisweg gerealiseerd. Deze ‘Kruisweg van de Verstilling’ is permanent in de kathedraal te bezichtigen.
In 2014 realiseerde Jac Bisschops, in opdracht van het AZ Maria Middelares Ziekenhuis te Gent een Kapel in het nieuwe ziekenhuis.

Zie: www.jacbisschops.nl

Voor bezichtiging maak een afspraak met mschutte@arttra.com

 

 

maart/ mei 2022


Duo Tentoonstelling:

De levensdraad en de filosofen-steen

van Lee Eun Young en Carel Lanters

5 maart tot 30 mei 2022

Opening: zaterdag 5 maart 16.00 – 19.00 uur

 

Lee Eun Young en Carel Lanters exposeren zelden samen, ook al zijn ze al 40 jaar bij elkaar. Zij gaan meestal hun eigen weg, om soms in een tentoonstelling het recente werk te combineren. ARTTRA volgt dit kunstenaarsechtpaar al jaren.

Terwijl Carel vormgeeft aan een wasmodel om het vervolgens te transformeren naar massief aluminium, gaat Eun Young voorzichtig te werk door fragiele boombladeren te omwikkelen met kleurrijk draad. Fragiel als de natuur kan zijn, veranderen de gedroogde bladeren in objecten die iets lijken te vertellen. Licht en kwetsbaar als schijnbare tegenstelling met de massieve en supersterke objecten ontstaan door het gietproces in aluminium

Tijdens wandelingen, heeft Eun Young veel soorten bladeren, droge vruchten, boomschors en takken gevonden. Wanneer zij de bladeren of de takken met draden omwikkelt, heeft zij het gevoel dat zij een spinnenweb over de vondsten heen legt en ze een voor een tot leven brengt. Zij ziet een rups in een vlinder veranderen en samengevoegde bladeren veranderen in vogels of andere dieren. Het nieuwe lichaam krijgt een ziel. Ieder mens ziet en ontdekt iets anders in zijn/haar eigen wereld van verbeelding. Deze objecten onder de titel ‘La Poésie des Herbes’, werden deels ontwikkeld tijdens de residency in Espace d’Arts Contemporains in Bourbonne-les-Bains (F).

Ook de objecten van Carel ontstaan door verandering. Door een dunwandige vorm van was, in een moment samen te drukken, ontstaat er een residu van deze geconcentreerde handeling. Deze wordt omgezet, via de verloren was techniek, in massief aluminium om de kracht en de vorm te stabiliseren en ook het juiste gewicht mee te geven. Er ontstaat een gevoelsmatige referentie naar de ‘philosopher’s stone’. De steen der wijzen (lapis philosophorum) in de alchemie is, in het kort gezegd, een substantie waarmee men gewone materialen in edelmetalen kan veranderen (zelfs goud!). Volgens de moderne alchemist is het ‘Grote Werk’ gericht op de verlichting van de persoon zelf.

Wat de werken van Eun Young en Carel gemeen hebben, is het geven van een ziel aan een object en het streven naar de ideale belichaming.

Kom langs of maak een privé-afspraak en laat je verrassen door deze unieke vormen.

Marianne Schutte

 

 

januari / februari 2022


Tentoonstelling:

Connectivity

van Orna Wertman

15 januari  t/m 26 februari 2022

Opening: zaterdag 15 januari 14.00 – 17.00

@Orna Wertman, fotomontage, I was not in Japan’ 125 x 178 cm (2019)

Orna Wertmans (1957) fotomontages kenmerken zich door een geheel eigen beeldtaal en narratief. Zij componeert haar foto’s zo dat ondanks het vaak rampen voorspellende narratief toch de schoonheid zichtbaar is. Zij werkt bewust niet digitaal met photoshop, maar handmatig met schaar en lijm. Zij heeft in haar veertigjarige carrière, vanaf 1982 naast autonoom werk tien fotoboeken in eigen beheer uitgegeven (oplage 255) ieder met een special edition (oplage 15 met een losse fotoprint). 2003 is het jaar waarin zij begint aan een serie fotoboeken met betekenisvolle titels: Broken Landscapes (2008), Bird Lands (2013), Geen rust (2014), Summer Details (2014), Other Vacations (2015), The Day the Earth Shakes (2017), Actualities (2019), I was not in Japan (2019), I was in Japan (2020), Holland Myth (2021).

Doormidden gesneden landschappen verhalen over rampen die komen of geweest zijn. Zoals de tsunami in Indonesië, de aardbevingen in Appingedam of de overstromingen in Venetië en in Wijlre (Limburg).

Net als bij andere kunstenaars resoneert het omringende landschap in haar fotomontages. Men ervaart in haar werken enerzijds de heimwee naar het landschap waarin zij is opgegroeid (Ramat Gan in de omgeving van Tel Aviv), anderzijds haar alarmerende kijk op water waar haar thuis is vanaf 1983: Amsterdam, twee meter onder de zeespiegel gelegen.

De laatste fotoboeken zijn een trilogie, een connectiviteit (aaneenschakeling) van reisverhalen, fictief, echt en in eigen land. De special edition boeken worden getoond bij ARTTRA in de tentoonstelling met de originele fotomontages en foto’s op groot formaat. Zoals de prachtige Kersenbloesem gefotografeerd in Nederland. 

U bent uitgenodigd om Orna Wertman zelf te ontmoeten op 6 februari van 15.00 tot 17.00 uur bij ARTTRA-galerie. 

Marianne Schutte, kunsthistorica

Voor een private view maak een afspraak met mschutte@arttra.com van ARTTRA-galerie.

 

november 2021 / januari 2022


Tentoonstelling:

Ode aan Hercules Seghers

van Rik Lina

6 november 2021 t/m 9 januari 2022

Opening: zaterdag 6 november 16.00 – 19.00

 

Seghers (1589-1638) had al vroeg de aandacht van Lina door zijn grafische intelligentie. Ook Lina heeft veel geëxperimenteerd met verschillende druktechnieken en materialen. Net als Seghers maakt hij ook een soort droomlandschappen die alleen maar in je verbeelding kunnen bestaan. In bijgaande artikel beschrijft Rik zijn spannende ontdekkingstocht.

Dit werk moet je ervaren en al kijkende doe je ontdekkingen waar geen woorden voor zijn.

Deze expositie sluit de serie tentoonstellingen af bij ARTTRA in 2021 die allen een echo van een belangrijke kunstenaar uit het verleden vertegenwoordigden.

Voor een private view maak een afspraak met mschutte@arttra.com van ARTTRA-galerie.

september / oktober 2021


Tentoonstelling:

Quiet Light III

Jac Bisschops

4 september t/m 31 oktober 2021

Opening: zaterdag 4 september 16.00 – 19.00

 

“Tres”  bladgoud – hout

 

Jac Bisschops (1952) is een meester in het sensibiliseren van ruimte. Zijn werk verwijst naar de onschatbare waarde van eenvoud, spiritualiteit en transcendentie. De schilderijen kenmerken zich door een heldere compositie in subtiele kleuren en ontvouwen zich als meditatieve fijn gestemde kleurklanken in de ruimte. In zijn schilders-oeuvre van 40 jaar, bouwt hij verder op het gedachtegoed van o.a. Piero della Francesca, Piet Mondriaan, Ives Klein en Andrei Tarkovski. Naast studiereizen in Europa maakte Jac Bisschops vele reizen naar o.a. India, Himalaya, Egypte, Marokko en Mali waar hij naast metafysische natuurervaringen de kunst en sacrale architectuur van de oude culturen in zich opnam. Tevens laat hij zich inspireren door klassieke en hedendaagse spiritueel-religieuze muziek. Zijn levensbeschouwing is georiënteerd op het Zen Boeddhisme.

Jac Bisschops volgde zijn kunstopleiding aan de Academie van Beeldende Kunsten te Maastricht, 1974 – 1979. Kunstwerken van hem zijn opgenomen in diverse collecties o.a. : Stedelijk Museum Amsterdam, het Mondriaanhuis Amersfoort, Museum Ritter Waldenbuch Duitsland, Espoo Art Museum Espoo Finland, Tweede Kamer der Staten Generaal Den Haag, Gerechtsgebouw Parnas Amsterdam, R.I.V.M. Bilthoven, Hoofdkadaster Apeldoorn, Ministerie van Sociale Zaken Den Haag, ABN-AMRO, KPMG, DSM, SABIC, Ymere en Loyens & Loeff.
In 2010 realiseerde Bisschops, in opdracht van de Sint-Salvatorskathedraal te Brugge een nieuwe Kruisweg; ‘Kruisweg van de verstilling’. De 15 Kruiswegstaties zijn permanent in de kathedraal te bezichtigen.In 2014 realiseerde Bisschops, in opdracht van het AZ Maria Middelares Ziekenhuis te Gent een Stilte-Kapel (incl. kunstwerken). Vanaf 2007 is er jaarlijks een éénmans tentoonstelling bij ARTTRA

mei / augustus 2021


Tentoonstelling:

6 x 3: Ode aan Adriaen Coorte

1 mei t/m 31 augustus 2021

 

Stillevens van :
Adriaen Coorte, Max Vilt,  Cees Nouwens, Guido Pera,
Harm Mouw, Adriaen Coorte

 

Zes hedendaagse kunstenaars: Fredie Beckmans, Giuseppe Cacciapuoti, Harm Mouw, Cees Nouwens, Guido Pera en Max Vilt brengen ieder met drie werken op klein formaat 26,5 x 20,5 cm een ode aan de kunstenaar Coorte. Werk van Adriaen Coorte
(Middelburg1665-1707) is o.a. te zien in het Rijksmuseum te Amsterdam. Coorte was in de 17e eeuw gespecialiseerd in het maken van stillevens. Na verloop van tijd laat hij steeds meer attributen zoals een schedel en/of zandloper weg en richtte zich vooral op de ultieme schoonheid van de aardbeien (1696), abrikozen (1698), kruisbessen (1699) en perziken (1705) zelf. Hij plaatste deze tegen een donkere achtergrond, op een hardstenen plaat duidelijk voorzien van zijn handtekening, allen op klein formaat. Door het contrast van de vruchten en de steen, voel je als het ware het sappige vruchtvlees en ben je je bewust van de tijdelijkheid van het leven. Ultieme Carpe Diem of meer in zijn tijd Memento Mori meesterwerken. ARTTRA heeft bovenstaande kunstenaars gevraagd om nieuwe Carpe Diem stillevens te maken op klein formaat. Laat u verrassen door deze hedendaagse kunstenaars, ieder met een eigen handschrift en techniek.

Voor een private view maak een afspraak met mschutte@arttra.com van ARTTRA-galerie.

ARTTRA Galerie openingstijden: woensdag – vrijdag van 13.00 tot 17.00 uur en op afspraak in de weekeinden.

maart / april 2021


Tentoonstelling:

Sandra Derks: De weg van het labyrint

6 maart  t/m 25 april 2021

 

De tijd is rijp dat we afscheid nemen van het doolhof en het pad betreden van het labyrint, aldus Sandra Derks die met deze tentoonstelling haar ‘work in progress’ laat zien geïnspireerd door het labyrint van Chartres.
In tegenstelling tot een doolhof waar doodlopende wegen en blokkades de amusementswaarde bepalen, er slechts de keuze bestaat uit goed of fout en het vinden van een uitweg afhangt van het analytische vermogen, verkeert degene die een labyrint betreedt in de geruststellende wetenschap dat er maar één pad te volgen is dat in eigen tempo bewandeld kan worden en via het centrum als vanzelf weer naar de uitgang leidt.

Oude beschavingen hebben ons een stenen erfenis nagelaten in de vorm van labyrinten, steencirkels, hunnen-bedden, pyramides, tempels en kathedralen waar kennis en technologie in besloten ligt over de relatie van de mens tot de kosmos. Het is dan ook niet voor niets dat deze vooral gesitueerd zijn waar positieve kosmische en aardstraling elkaar kruisen, ook wel leylijnen genoemd, een soort meridianen die als een raster over de aarde liggen. Volgens Sandra Derks is de toenemende belangstelling voor deze kennis wellicht te wijten aan het besef dat we verdwaald zijn in het doolhof
van de vernietiging van de menselijke soort en zijn habitat. Slaat de mens de weg in naar een kleur en gender loos trans humaan slaven bestaan, aangestuurd door artificiële intelligentie of de weg van de ons gegeven natuurlijke intelligentie waarbij wij onze onlosmakelijke relatie met de aarde en de kosmos weer in ere herstellen?

 In deze tentoonstelling laat zij een aantal werken zien die naar deze vraag verwijzen zoals het schilderij ‘VRIJ’ en ‘Zwart gat’. Door gebruik te maken van taal als een in principe onderscheidend instrument zijn de letters die samen het woord VRIJ vormen hier tot een transparant beeld gemaakt. We zien een doorkijkje richting kosmos terwijl de getrouw weergegeven excrementen ons herinneren aan het aardse bestaan. ‘Zwart gat’ kan op verschillende manieren worden uitgelegd; de verwijzing naar zwarte gaten, wormgaten en witte gaten in het universum maar ook naar de metaforische sprong in het diepe. De reis van de held of de heldin die net als in de mythe van Theseus en Ariadne de angst overwint door het monster te verslaan dat zich in het labyrint van koning Minos bevindt.

Ook toont zij een aantal werken die direct geïnspireerd zijn door de vorm van het labyrint van Chartres zelf. Zo ontrafelt zij deze door het pad uit te snijden van het platte vlak. Zo ontstaat er een onregelmatige slinger die loskomt in de ruimte. Wie deze slinger naar willekeur oppakt en weer loslaat, ziet hoe zich telkens opnieuw een unieke driedimensionale vorm ontvouwt. Deze handeling kan eindeloos herhaald worden terwijl de grondvorm van het labyrint intact blijft.
Hiermee laat zij het proces zien van ieders unieke levenspad met zijn hoogte en diepte punten terwijl het idee van ‘mens-zijn’ onveranderlijk blijft.

Met deze tentoonstelling wil Sandra Derks ons herinneren aan de bouwmeesters uit het verleden die hun kennis van de dynamische natuurwetten wisten te bestendigen in monumenten van schoonheid in steen. Het labyrint van Chartres staat dan ook vooral symbool voor het alchemistische huwelijk tussen zon en maan; tussen het mannelijke en vrouwelijke principe waar alle leven uit geboren wordt. Op 21 juni wanneer de zon op zijn hoogst aan het firmament staat valt er door een gat in één van de gebrandschilderde ramen van de kathedraal een lichtstraal, precies op het midden van de rozet in het labyrint. Het moment om het leven te vieren door één te worden met het licht.

 

 

Sandra Derks i.s.m. Marianne Schutte
ARTTRA-galerie

 

januari 2021 / februari 2021


Tentoonstelling:

Bob Bunck: Edward Curtis

16 januari 2021 t/m 28 februari 2021

 

Edward S. Curtis (1868 -1952) was een Amerikaanse fotograaf en etnoloog. Hij besteedde meer dan 30 jaar van zijn leven aan het in beeld brengen van het leven van de ‘Native Americans’, de Indianen die rondtrokken in Noord-Amerika en Canada. Tijdens zijn leven heeft hij een twintigtal fotoboeken gemaakt.
Zijn oeuvre omspant zo’n 40.000 foto’s op glasnegatief.

Bob Bunck (1950) is een Nederlandse fotograaf en beeldend kunstenaar, die van 1968 tot 1977 als fotograaf in de TV studio’s in Hilversum werkte. In 1977 kiest hij voor het autonome kunstenaarschap. Als hij in 1978 op een tentoonstelling in Parijs voor het eerst de foto’s van Curtis ziet, is hij daar meteen van onder de indruk.
Bunck verwijst in zijn collages naar verschillende schilderstijlen. Naast zijn held Vermeer, duiken Modigliani, Pollock, en verwijzingen naar de abstracte beeldtaal op.

Het was moeilijk om in zijn atelier een definitieve keuze te maken. Maar toen ik zijn Curtis foto’s met constructivistische elementen zag was ik direct verkocht.

Het Constructivisme ontstaat begin twintigste eeuw met name in Oost-Europa en was een totale vernieuwing in de kunst, waarbij de kleuren rood, wit en zwart en de geometrische vormen zoals vierkant, cirkel en lijn actief werden ingezet. Deze object-loze kunst was een doorbreking van de traditie en opende voor de kijker nieuwe ideeën, waarbij de makers (o.a. Tatlin, Rodchenko, en El Lissitzky)) een stijl wilde creëren naar een verbeterde toekomstige maatschappij. Door deze heldere abstracte tekens te verbinden met de sepia foto’s van Curtis, brengt Bunck ons weer terug bij de Indianen, en laat ons zien dat de ‘Native Americans’ een groot besef van de mens en dier in de natuur en haar omgeving hadden.

Private view mogelijk op afspraak: stuur een mail naar mschutte@arttra.nl

Marianne Schutte
Kunsthistoricus

 

 

 

 

november 2020 / januari 2021


‘Amsterdam in olieverf’

Boudewijn Payens

7 november 2020 tot 7 januari 2021

Opening zaterdag 7 november

van 16.00 tot 19.00 uur

Roeterseiland (2019) 205 x 100 cm

 

Eind 2019, In het kader van ‘een kunstenaar uitgelicht ‘in Arti en Amicitiae zag ik naast de plek waar altijd het vertrouwde schilderij van Breitner hangt een verontrustend schilderij over Amsterdam van de kunstenaar Boudewijn Payens. Net als Breitner gebruikt Payens een donker kleurenpalet en brengt zijn olieverf pasteus aan. Vanaf 2019 schildert Payens zijn uitzicht op het Roeters-eiland, het nieuwe universiteitscomplex, gelegen tussen de Roetersstraat, Plantage Muidergracht, en de Sarphatistraat. Hier zijn vanaf 2017 hoge monotone blokkendozen neergezet om het hoger onderwijs massaal te kunnen bedienen in de oude binnenstad. De kille muren en hoogte gaan volledig voorbij aan de menselijke verhoudingen.

Klein onderzoekje wijst uit dat de bekende kunstschilder Breitner (1857-1923) zich altijd verre gehouden heeft van de vernieuwingen in een historische stad, zowel Rotterdam waar hij vandaan kwam en juist koos voor Amsterdam door haar schilderachtigheid en schoonheid.

Eenmaal in gesprek geraakt met Payens (1951) bleek de kunstenaar pas op zijn 67ste jaar geïnteresseerd te zijn geraakt in het treffen van de uiterlijke werkelijkheid. Voorheen heeft hij in zijn gehele carrière als kunstenaar (opleiding gevolgd aan de Koninklijke Academie voor Kunst en vormgeving in Den Bosch) zich vooral gericht op zijn innerlijke beleving en daar heel fysiek uiting aangegeven door middel van performances, beeldhouwwerken, en de toepassing van écritures automatiques op doek.

Opvallende performance was dat hij bevestigd aan een klimtouw, vanuit de nok van een gebouw, met krijt een vloertekening realiseerde binnen de door het touw beperkte actieradius.
Of tijdens een bergbeklimming halverwege de rotswand een getekend spoor zette, als een teken aan de onmetelijke, onneembare bergwand. (www.boudewijnpayens.nl)

Payens de natuurliefhebber en bergbeklimmer zou Payens niet zijn, als hij in zijn fantasie toch de kille flatgebouwen laat transformeren tot rode woeste bergen uit het Atlasgebergte. Ook bij deze hoogbouw ziet Payens dat het voor de vogels, net als in de bergen een goede plek is om een duikvlucht te maken.
Het Atlasgebergte heeft hij in maart 2020 bezocht maar werd daar teruggeroepen door zijn dochters vanwege de Corona-pandemie.

Private view mogelijk op afspraak: stuur een mail naar mschutte@arttra.nl

Marianne Schutte.
Kunsthistorica

 

september/oktober 2020


‘Polyfonie’

Jac Bisschops

5 september t/m 30 oktober 2020

Opening zaterdag 5 september

van 16.00 tot 19.00 uur

Choir 2020

tempera – linnen * triptiek: 27 x 146 cm.

 

Voor meer informatie www.jacbisschops.nl

juli/augustus 2020


‘Scaled up’

Peter van der Heijden

25 juli t/m 30 augustus 2020

The great Saldef, digital collage/print, 2020, 38 x 49 cm.

 

Peter van der Heijden toont bij Galerie ARTTRA recente collages en prenten, gecombineerd met een aantal passende sleutelwerken uit eerdere periodes. Zijn fascinatie voor natuurlijke en evolutionaire processen is een belangrijke invalshoek bij de verschillende werken.

Hier een overzicht van de werken en prijzen omdat er in deze periode alleen op afspraak de galerie bezocht kan worden >>

Tijdens de tentoonstelling is een nieuw boekje over het werk van Van der Heijden, getiteld ‘BIOTOPES’, verkrijgbaar. Het boekje belicht een selectie van 25 installaties uit de jaren 1982 – 2016.
‘BIOTOPES’ is het vierde boekje in een serie van vijf over het oeuvre van Peter van der Heijden. Waar de drie eerdere boekjes ‘Hearsay’, ‘Q.E.D.’ en ‘Title, Year, Technique, Size’ voornamelijk de autonome tweedimensionale werken en objecten toonden, wordt hier een keuze uit de grotere ruimtelijke installaties, tijdelijke werken op locatie en opdrachten voor de publieke ruimte toegelicht.
Historicus Pim Hoff schreef de begeleidende beschouwende tekst als zoektocht naar de uitgangspunten en drijfveren die ten grondslag liggen aan het werk.

Peter van der Heijden ‘BIOTOPES’
Een selectie van 25 installaties 1982-2016A
Oplage 300 x: 10 euro.
50 x genummerde editie met speciale gesigneerde print: 25 euro.

Te bestellen bij pete.heijden@planet.nl

juni/juli 2020


‘Ritme in Beeld’

Joost Hoekstra

6 juni t/m 19 juli 2020

Opening: zaterdag 6 juni

16.00 – 19.00 uur

Joost Hoekstra (1955) is een Nederlandse kunstenaar die al jaren werkt aan zijn eigenzinnige oeuvre. Is hij in zijn jonge wilde jaren begonnen met het maken van kleurrijke schilderijen nu valt de monochromie en driedimensionaliteit van zijn werk op.

Hoekstra werkt met papier-maché, hij rijgt als het ware ritmische sporen op het doek.
In zijn wit getinte sculpturale werk licht af en toe een kleur miniem op.Zijn werk doet animistisch, niet-westers aan.

Het is dan niet verwonderlijk dat Hoekstra zich aangetrokken voelt door de kracht van Afrikaanse beelden, Volkskunst en Architectuur.

Niet alleen de Afrikaanse/animistische beelden maar ook de ‘zwarte muziek’ heeft zijn grote interesse.

Zo probeert hij in zijn werk een ritme te vangen, wat swingt en bevrijdend werkt.
Resultaat zijn hoogst originele werken, die een plezier voor het oog zijn.

Voor meer info zie: www.joosthoekstra.nl/info >>

Marianne Schutte
Kunsthistoricus

maart/mei 2020


‘Oneindigheid’

Sandra Derks

7 maart – 31 mei 2020

Opening: zaterdag 7 maart

16.00 – 19.00 uur

Begin januari 2020, tijdens een mooie mistige namiddag in hartje Amsterdam, heb ik het genoegen om kunstwerken uit te kiezen voor een solotentoonstelling van de kunstenares Sandra Derks. In haar atelier valt haar onderzoekende geest direct op door de veelzijdigheid aan studiemateriaal. Ik zie naast de vele schilderijen, keurig gerangschikte kleine gedroogde fruit schillen liggen op papier die doen denken aan een imaginair alfabet. Haar aandacht richt zich op het afpellen van de zichtbare laag van de werkelijkheid en tijdens dit proces ontstaan volgens haar vanzelf nieuwe taaltekens.
Tevens zie ik inkttekeningen gebaseerd op studies naar Oosterse kalligrafie, stenen gerangschikt op vorm en kleur met inscripties en kleiobjecten die verwijzen naar archeologische artefacten. Naast haar schilderijen valt het minutieuze uitgeknipte labyrint (aanwezig in de vloer van Chartres, een van de mooiste gotische kathedralen van Frankrijk) nauwelijks op, maar bij navraag, houdt zij zich daar al enige tijd mee bezig. Net als het ‘schillen’ van de wereld van objecten is het bewandelen van het pad van dit labyrint voor haar een naar binnen gerichte ervaring die zich vervolgens uitdrukt in haar nieuwste werk.

Zo kan het schilderij ‘Licht’, als metafoor dienen voor het midden van het labyrint; een verdampende zon waar je oog naar toe wordt getrokken en uiteenspat in een citroengele kern. Ook het grote werk ‘Oneindigheid’ gemaakt in 2017 heeft een aanzuigende werking.
In een poederachtig fresco palet zijn twee zwevende blauwe bollen met elkaar verbonden door een gelijkmatig afgepelde sinaasappelschil. Precies in het midden van deze bollen zijn twee perfecte vleeskleurige tepels waar te nemen.
Verstild is haar grijsblauwe schilderij ‘Het moeras’ (2012) waar verdronken kale bomen hun geheim niet prijs lijken te geven door hun weerspiegeling in het stilstaande water. Ook haar buiten proportionele ‘Aardappel’ (2019) frontaal geschilderd op onbewerkt linnen heeft een magische toets doordat een zwarte sikkel zich met messcherpe precisie aan een kant van het object heeft vastgehecht.
Sandra Derks (1960) is sinds de jaren tachtig actief als beeldend kunstenaar, zij werkte o.a. samen met Rob Scholte en was onderdeel van vele collectieven die deel uit maakten van de kraak en punk scene in Amsterdam en daarbuiten.
Anno 2020 is het jaar dat de aandacht voor haar werk in het licht staat, net als het licht ieder jaar, precies in het midden van het labyrint in Chartres op het zesdelig rozet valt, 21 juni om 12.00 uur, het is dan precies Midzomer….

Marianne Schutte
Kunsthistoricus

Nu we de tentoonstelling hebben verlengd, is er een bijzonder kunstwerk gemaakt: Doos met labyrint van Chartres, 44 x 44 cm doorsnee, 1 mm berkentriplex, lasercut, met 1 foto met voorbeelden van het driedimensionale labyrint met begeleidende tekst .

Kosten € 295,–  

Bestel het nu bij info@arttra.nl

januari/maart 2020

Tentoonstelling

‘Hommage aan geestverwanten’

van Rik Lina

ARTTRA Galerie

11 januari tot 1 maart 2020

Opening 11 januari van 16.00 tot 19.00 uur

1997 saba-wells bay (hommage aan Tao Chi)

1983 Coupe Degas, 140 x 110 cm

 

ARTTRA volgt al jaren het eigenzinnige werk van de schilder Rik Lina (1942). Een Amsterdammer die half in Portugal, half in Nederland bijna elke dag in zijn atelier werkzaam is.

Op mijn recente vraag door wie hij zich liet inspireren antwoordde hij:

Tja…dat wordt een lang verhaal. Ik dacht dat ik je wel eens vertelde dat ik helemaal niet in westerse kunst ben geïnteresseerd? Als jonge schilder hield ik alleen van etnografica en oosterse kunst en dat is zo gebleven, hoewel ik heel veel ook westerse schilders bewonder om hun vakmanschap. Het werk van Hercules Segers bijv. vind ik erg “oosters”, sommige penseeltekeningen van Rembrandt ook (wie weet heeft hij Chinese tekeningen gezien in wereldhaven Amsterdam destijds?), de verzameling Japanse prenten van Vincent spreekt voor zich.

De pastiches die ik maakte van impressionisten ontstonden begin jaren 1980, toen ik – terug in Amsterdam na 7 jaar duiken – de onderwaterwereld in mijn werk probeerde te bezweren door diepgaande studie van westerse kunst. Een soort de-conditionering.

Op de academie en de jaren erna werkte ik uitsluitend op papier, pas toen ik in 1970 in het Stedelijk een groot overzicht van Max Ernst zag kocht ik olieverf. Hij liet me de mogelijkheden zien. Het is grappig dat hij Alechinsky (met wie ik in de Phases-groep zat) het omgekeerde voorhield, die werkte na zijn ontmoeting met Ernst nog uitsluitend op papier.

Wat de kunsten betreft hou ik van muziek en poëzie, de beeldende kunst interesseert me feitelijk heel matig. Ik “schrijf” mijn tekeningen, mijn schilderijen ontstaan (automatisch). Ik hou van de technische aspecten, de kleuren, de mogelijkheden om driedimensionale vormen-werelden op te roepen binnen de twee-dimensies van het schilderij. De magische aspecten van het werk, die ik gemeen heb met etnografische kunstenaars.

Marianne Schutte in gesprek met Rik Lina
per email wisseling, december 2019.

 

 

 

november/december 2019

Fototentoonstelling

‘Voltooid Verleden Tijd’

Van Mirjam de Zeeuw

ARTTRA Galerie

2 november t/m 28 december 2019

Opening 2 november van 16.00 tot 19.00 uur

 

Mirjam de Zeeuw (1959) is een fotograaf met een geheel eigen signatuur en thematiek. Terugkerend thema is de verloren tijd. Deze visualiseert ze in zwart/wit fotografie met interieurs die niet meer bestaan en in kleurenfotografie met klassieke composities van verlepte, half vergane bloemen. Haar nauwkeurig gemanipuleerde foto’s komen het best tot hun recht in series waar dan de herhaling, het ritme en contrast van deze bijzondere foto’s opvallen. Alsof ze hiermee de afbeeldingen weer tot nieuw leven wil wekken.

Marianne Schutte
kunsthistorica

 

 

oktober 2019

Tentoonstelling

‘On Friendship/ (Collateral Damage) III – The Third GaLUT: Baghdad, Jerusalem, Amsterdam’

Van Joseph Sassoon Semah

ARTTRA Galerie

5 oktober t/m 30 oktober 2019

Opening 5 oktober van 16.00 tot 19.00 uur

In On Friendship / (Collateral Damage) III – The Third GaLUT: Baghdad, Jerusalem, Amsterdam onderzoekt Joseph Sassoon Semah hoe verloren gegane culturele erfenis weer betekenis kan krijgen. Hij vertaalt zijn verloren gegane, rijke joodse Babylonische culturele erfgoed in beeldende kunst en performances. Hij vraagt het publiek ”zijn gasten” opnieuw te kijken naar zijn eigen kunst, cultuur, tradities en identiteit.

Joseph is een bekende verschijning in het Amsterdamse kunstcircuit. Hij is geboren in Bagdad (Irak, 1948) .Hij is de kleinzoon van Hacham (chief-rabbi) Sassoon Kadoori (1885-1971) en zelf dus één van de laatsten van de Babylonische joodse familielijn, Zijn grootvader was de president van de Babylonische gemeenschap en predikte vrede tussen het jodendom, de islam en christendom. Bagdad was toen een van de meest diverse plaatsen ter wereld. Vanaf 1948, het jaar van de onafhankelijkheid van Israël, hebben de Iraakse joden het echter zwaar. Tussen 1950-1952 werden 120.000 -130.000 van de joodse gemeenschap van Irak naar Israël getransporteerd. De ontheemde Bagdadi-joden werden gedwongen hun cultuur en bezit in het Midden-Oosten te verlaten. Samen met zijn ouders werd Joseph Sassoon Semah in 1950 ‘verplaatst’ naar de staat Israël. Zijn grootvader Hachem Sassoon Kadoori weigerde Irak te verlaten en bleef tot zijn dood in Bagdad. Ervaringen in de Zesdaagse Oorlog (1967) en de Yom Kippur Oorlog (1973) doen Joseph Sassoon Semah besluiten Israël te verlaten: in deze context spreekt hij van een ‘zelfopgelegde ballingschap’.

Als Babylonische jood die is geëmigreerd naar het Westen (Amsterdam) is hij onderdeel van GaLUT (Exile), een eindeloze cyclus van diaspora en terugkeer. Hij blijft altijd verlangen naar zijn geboorteland en zoekt een manier om zich te verhouden tot je culturele erfenis en tradities. In Irak zelf is geen enkele herinnering meer aan de eens zo machtige joodse Babylonische gemeenschap. De Babylonische cultuur is driemaal vernietigd: in Irak, in Israël, maar ook in Europa speelt ze nauwelijks nog een rol. Alhoewel er geen joden meer leven in Irak en de Babylonische cultuur lang is ondergeschoven in Irak, Israël en in Europa, kan hun cultuur volgens Joseph niet langer worden genegeerd. In zijn manifestatie hoopt Joseph op een terugkeer naar de cultuur en identiteit die ze in Irak, Israël en Europa hebben verloren. Zelf spreekt Joseph over ‘architectuur in ballingschap’.

Voor ‘The Third Galut” heeft Joseph Semah 36 architecturale modellen op schaalgrootte gemaakt van huizen, culturele instituties, synagogen, joodse begraafplaatsen in Bagdad van voor 1948, die refereren aan de rijke geschiedenis van zijn verloren gegane joodse Babylonische cultuur, en een nieuwe serie tekeningen.

Joseph, een trouwe gast van ARTTRA heeft ARTTRA galerie gevraagd om onderdeel 8 te worden van zijn manifestatie.

Deze manifestatie vindt plaats op 36 diverse locaties, van musea tot theaters, instituten en verschillende galeries van 7-09-2019 t/m 19-01-2020.

 

 

 

 

augustus/oktober 2019

Tentoonstelling

– Resonance of Colors –

Jac Bisschops

ARTTRA Galerie

31  augustus t/m 2 oktober 2019

Opening: zaterdag 31 augustus van 16.00 tot 19.00 uur

Jac Bisschops Stream 2019 tempera – bladgoud 24 karaat – hout 34 x 28 cm

 

Jac Bisschops (1952) is een meester in het sensibiliseren van ruimte.
Zijn werk verwijst naar de onschatbare waarde van eenvoud, spiritualiteit en transcendentie. De schilderijen kenmerken zich door een heldere compositie in zinderende kleurvelden en ontvouwen zich als meditatieve fijn gestemde klanken in de ruimte.
In zijn schilders-oeuvre van 40 jaar, bouwt hij verder op het gedachtegoed van o.a. Piero della Francesca, Piet Mondriaan, Ives Klein en Andrei Tarkovski.
Naast studiereizen in Europa maakte Jac Bisschops vele reizen naar o.a. Egypte, India, Himalaya, Nepal, Marokko en Mali waar hij naast metafysische natuurervaringen de kunst en sacrale architectuur van de oude culturen in zich opnam. Tevens laat hij zich inspireren door klassieke en hedendaagse spiritueel-religieuze muziek.
Zijn levensbeschouwing is georiënteerd op het Zen Boeddhisme.

 

********************
Jac Bisschops volgde de kunstopleiding aan de Academie van Beeldende Kunsten te Maastricht, 1974 – 1979.
Kunstwerken van hem zijn opgenomen in diverse collecties o.a. : Stedelijk Museum Amsterdam, het Mondriaanhuis Amersfoort, Museum Ritter Waldenbuch Duitsland, Espoo Art Museum Espoo Finland, Tweede Kamer der Staten Generaal Den Haag, Gerechtsgebouw Parnas Amsterdam, R.I.V.M. Bilthoven, Hoofdkadaster Apeldoorn, Ministerie van Sociale Zaken Den Haag, ABN-AMRO, KPMG, DSM, SABIC, Ymere en Loyens & Loeff.
Kunstopdrachten uitgevoerd voor:
Rijksgebouwendienst, gemeente Amsterdam,  gemeente Leiden,  gemeente Zaanstad,  woningbouwcorporaties  en  particuliere bedrijven.
In 2010 realiseerde Bisschops, in opdracht van de Sint-Salvatorskathedraal te Brugge een nieuwe Kruisweg: ‘Kruisweg van de verstilling’. De 15 Kruiswegstaties zijn permanent in de kathedraal te bezichtigen.
In 2014 realiseerde Bisschops, een Stilte-Kapel (incl. kunstwerken) in het AZ Maria Middelares Ziekenhuis te Gent.
In 2016 Ontwerp en realisatie van een nieuw Altaar-eiland in de gerestaureerde O.-L.-Vrouw van Hanswijkbasiliek te Mechelen (B)

www.jacbisschops.nl

 

 

juni/juli/augustus 2019

Tentoonstelling

Ganikovsky’s eerbetoon aan Parshchikov

ARTTRA Galerie

9  juni t/m 23 augustus 2019

Opening: zondag 9 juni van 16.00 tot 19.00 uur

I.Ganikovsky. Tzim Zum 215 x 160 x 15cm

 

Het is alweer 10 jaar geleden dat het lichaam van de Russische dichter A. Parshchikov (1954-2009) overgegaan is tot een andere dimensie. Zijn geest leeft voort, alleen al door de stroming die hij heeft opgericht in Moskou in de jaren tachtig samen met Michael Epstein: Het Metarealisme. Wordt bij het Surrealisme vooral gekeken naar het onderbewuste van de mens, bij het Metarealisme gaat het om de mogelijkheid van transitie naar andere dimensies, zelfs buiten de eigen waarneming om. Deze stroming sluit naadloos aan bij het werk van de Russische/Joodse schilder Igor Ganikovsky (1950) die op zijn beurt weer geïnspireerd is door het zwarte vierkant van Malevitsj en de Kabbala.

Alweer meer dan 100 jaar geleden toonde Malevitsj zijn zwarte vierkant (1915) tijdens de beroemde 0-10 tentoonstelling in St-Petersburg, op de plaats waar normaliter een icoon hoorde te hangen in de zogenoemde mooie hoek: de rechterbovenhoek van een kamer.

Voor Malevitsj bood de schilderkunst de mogelijkheid om een realiteit te tonen zonder noodzakelijke objecten. Uit zijn streven naar objectloosheid, een galm die in heel West-Europa aanwezig was bij vooruitstrevende kunstenaars, denk aan Mondriaan, is de abstracte kunst geboren. Nog steeds is het zwarte vierkant een inspiratiebron voor kunstenaars, die niet de zichtbare werkelijkheid maar een beeld willen scheppen van een mentale aanwezige onzichtbare realiteit. Zoals het zich soms aandient bij ons onderbewuste, verstand en instinct. In mijn onderzoek naar hedendaagse Russische kunst in de jaren tachtig heb ik Parshchikov in de kunstenaars-sociëteit van Moskou voor het eerst ontmoet. Ganikovsky die door zijn abstracte stijl geen lid mocht zijn van deze door de staat gefinancierde sociëteit heb ik door Parshchikov in zijn kleine atelier/huiskamer ontmoet. Een levenslange vriendschap met beide kunstenaars is geboren. Deze zomer tentoonstelling is een In Memoriam voor onze goede gemeenschappelijke vriend Aloysha Parshchikov.

Marianne Schutte
kunsthistorica

 

Voor meer informatie:
ARTTRA Galerie – Tweede Boomdwarsstraat 4 –  1015 LK Amsterdam
tel: +31 (0) 20 6259303 . info@arttra.nl .www.arttra.nl

  

 

ARTTRA
cultureel organisatiebureau

Tweede Boomdwarsstraat 4
1015 LK Amsterdam
tel +31 (0) 20 6259303

 

Voor informatie: info@arttra.com