T +31 (0) 20 6259303 info@arttra.com
Selecteer een pagina

november 2021 / januari 2022


Tentoonstelling:

Ode aan Hercules Seghers

van Rik Lina

6 november 2021 t/m 9 januari 2022

Opening: zaterdag 6 november 16.00 – 19.00

 

Seghers (1589-1638) had al vroeg de aandacht van Lina door zijn grafische intelligentie. Ook Lina heeft veel geëxperimenteerd met verschillende druktechnieken en materialen. Net als Seghers maakt hij ook een soort droomlandschappen die alleen maar in je verbeelding kunnen bestaan. In bijgaande artikel beschrijft Rik zijn spannende ontdekkingstocht.

Dit werk moet je ervaren en al kijkende doe je ontdekkingen waar geen woorden voor zijn.

Deze expositie sluit de serie tentoonstellingen af bij ARTTRA in 2021 die allen een echo van een belangrijke kunstenaar uit het verleden vertegenwoordigden.

Voor een private view maak een afspraak met mschutte@arttra.com van ARTTRA-galerie.

september / oktober 2021


Tentoonstelling:

Quiet Light III

Jac Bisschops

4 september t/m 31 oktober 2021

Opening: zaterdag 4 september 16.00 – 19.00

 

“Tres”  bladgoud – hout

 

Jac Bisschops (1952) is een meester in het sensibiliseren van ruimte. Zijn werk verwijst naar de onschatbare waarde van eenvoud, spiritualiteit en transcendentie. De schilderijen kenmerken zich door een heldere compositie in subtiele kleuren en ontvouwen zich als meditatieve fijn gestemde kleurklanken in de ruimte. In zijn schilders-oeuvre van 40 jaar, bouwt hij verder op het gedachtegoed van o.a. Piero della Francesca, Piet Mondriaan, Ives Klein en Andrei Tarkovski. Naast studiereizen in Europa maakte Jac Bisschops vele reizen naar o.a. India, Himalaya, Egypte, Marokko en Mali waar hij naast metafysische natuurervaringen de kunst en sacrale architectuur van de oude culturen in zich opnam. Tevens laat hij zich inspireren door klassieke en hedendaagse spiritueel-religieuze muziek. Zijn levensbeschouwing is georiënteerd op het Zen Boeddhisme.

Jac Bisschops volgde zijn kunstopleiding aan de Academie van Beeldende Kunsten te Maastricht, 1974 – 1979. Kunstwerken van hem zijn opgenomen in diverse collecties o.a. : Stedelijk Museum Amsterdam, het Mondriaanhuis Amersfoort, Museum Ritter Waldenbuch Duitsland, Espoo Art Museum Espoo Finland, Tweede Kamer der Staten Generaal Den Haag, Gerechtsgebouw Parnas Amsterdam, R.I.V.M. Bilthoven, Hoofdkadaster Apeldoorn, Ministerie van Sociale Zaken Den Haag, ABN-AMRO, KPMG, DSM, SABIC, Ymere en Loyens & Loeff.
In 2010 realiseerde Bisschops, in opdracht van de Sint-Salvatorskathedraal te Brugge een nieuwe Kruisweg; ‘Kruisweg van de verstilling’. De 15 Kruiswegstaties zijn permanent in de kathedraal te bezichtigen.In 2014 realiseerde Bisschops, in opdracht van het AZ Maria Middelares Ziekenhuis te Gent een Stilte-Kapel (incl. kunstwerken). Vanaf 2007 is er jaarlijks een éénmans tentoonstelling bij ARTTRA

mei / augustus 2021


Tentoonstelling:

6 x 3: Ode aan Adriaen Coorte

1 mei t/m 31 augustus 2021

 

Stillevens van :
Adriaen Coorte, Max Vilt,  Cees Nouwens, Guido Pera,
Harm Mouw, Adriaen Coorte

 

Zes hedendaagse kunstenaars: Fredie Beckmans, Giuseppe Cacciapuoti, Harm Mouw, Cees Nouwens, Guido Pera en Max Vilt brengen ieder met drie werken op klein formaat 26,5 x 20,5 cm een ode aan de kunstenaar Coorte. Werk van Adriaen Coorte
(Middelburg1665-1707) is o.a. te zien in het Rijksmuseum te Amsterdam. Coorte was in de 17e eeuw gespecialiseerd in het maken van stillevens. Na verloop van tijd laat hij steeds meer attributen zoals een schedel en/of zandloper weg en richtte zich vooral op de ultieme schoonheid van de aardbeien (1696), abrikozen (1698), kruisbessen (1699) en perziken (1705) zelf. Hij plaatste deze tegen een donkere achtergrond, op een hardstenen plaat duidelijk voorzien van zijn handtekening, allen op klein formaat. Door het contrast van de vruchten en de steen, voel je als het ware het sappige vruchtvlees en ben je je bewust van de tijdelijkheid van het leven. Ultieme Carpe Diem of meer in zijn tijd Memento Mori meesterwerken. ARTTRA heeft bovenstaande kunstenaars gevraagd om nieuwe Carpe Diem stillevens te maken op klein formaat. Laat u verrassen door deze hedendaagse kunstenaars, ieder met een eigen handschrift en techniek.

Voor een private view maak een afspraak met mschutte@arttra.com van ARTTRA-galerie.

ARTTRA Galerie openingstijden: woensdag – vrijdag van 13.00 tot 17.00 uur en op afspraak in de weekeinden.

maart / april 2021


Tentoonstelling:

Sandra Derks: De weg van het labyrint

6 maart  t/m 25 april 2021

 

De tijd is rijp dat we afscheid nemen van het doolhof en het pad betreden van het labyrint, aldus Sandra Derks die met deze tentoonstelling haar ‘work in progress’ laat zien geïnspireerd door het labyrint van Chartres.
In tegenstelling tot een doolhof waar doodlopende wegen en blokkades de amusementswaarde bepalen, er slechts de keuze bestaat uit goed of fout en het vinden van een uitweg afhangt van het analytische vermogen, verkeert degene die een labyrint betreedt in de geruststellende wetenschap dat er maar één pad te volgen is dat in eigen tempo bewandeld kan worden en via het centrum als vanzelf weer naar de uitgang leidt.

Oude beschavingen hebben ons een stenen erfenis nagelaten in de vorm van labyrinten, steencirkels, hunnen-bedden, pyramides, tempels en kathedralen waar kennis en technologie in besloten ligt over de relatie van de mens tot de kosmos. Het is dan ook niet voor niets dat deze vooral gesitueerd zijn waar positieve kosmische en aardstraling elkaar kruisen, ook wel leylijnen genoemd, een soort meridianen die als een raster over de aarde liggen. Volgens Sandra Derks is de toenemende belangstelling voor deze kennis wellicht te wijten aan het besef dat we verdwaald zijn in het doolhof
van de vernietiging van de menselijke soort en zijn habitat. Slaat de mens de weg in naar een kleur en gender loos trans humaan slaven bestaan, aangestuurd door artificiële intelligentie of de weg van de ons gegeven natuurlijke intelligentie waarbij wij onze onlosmakelijke relatie met de aarde en de kosmos weer in ere herstellen?

 In deze tentoonstelling laat zij een aantal werken zien die naar deze vraag verwijzen zoals het schilderij ‘VRIJ’ en ‘Zwart gat’. Door gebruik te maken van taal als een in principe onderscheidend instrument zijn de letters die samen het woord VRIJ vormen hier tot een transparant beeld gemaakt. We zien een doorkijkje richting kosmos terwijl de getrouw weergegeven excrementen ons herinneren aan het aardse bestaan. ‘Zwart gat’ kan op verschillende manieren worden uitgelegd; de verwijzing naar zwarte gaten, wormgaten en witte gaten in het universum maar ook naar de metaforische sprong in het diepe. De reis van de held of de heldin die net als in de mythe van Theseus en Ariadne de angst overwint door het monster te verslaan dat zich in het labyrint van koning Minos bevindt.

Ook toont zij een aantal werken die direct geïnspireerd zijn door de vorm van het labyrint van Chartres zelf. Zo ontrafelt zij deze door het pad uit te snijden van het platte vlak. Zo ontstaat er een onregelmatige slinger die loskomt in de ruimte. Wie deze slinger naar willekeur oppakt en weer loslaat, ziet hoe zich telkens opnieuw een unieke driedimensionale vorm ontvouwt. Deze handeling kan eindeloos herhaald worden terwijl de grondvorm van het labyrint intact blijft.
Hiermee laat zij het proces zien van ieders unieke levenspad met zijn hoogte en diepte punten terwijl het idee van ‘mens-zijn’ onveranderlijk blijft.

Met deze tentoonstelling wil Sandra Derks ons herinneren aan de bouwmeesters uit het verleden die hun kennis van de dynamische natuurwetten wisten te bestendigen in monumenten van schoonheid in steen. Het labyrint van Chartres staat dan ook vooral symbool voor het alchemistische huwelijk tussen zon en maan; tussen het mannelijke en vrouwelijke principe waar alle leven uit geboren wordt. Op 21 juni wanneer de zon op zijn hoogst aan het firmament staat valt er door een gat in één van de gebrandschilderde ramen van de kathedraal een lichtstraal, precies op het midden van de rozet in het labyrint. Het moment om het leven te vieren door één te worden met het licht.

 

 

Sandra Derks i.s.m. Marianne Schutte
ARTTRA-galerie

 

januari 2021 / februari 2021


Tentoonstelling:

Bob Bunck: Edward Curtis

16 januari 2021 t/m 28 februari 2021

 

Edward S. Curtis (1868 -1952) was een Amerikaanse fotograaf en etnoloog. Hij besteedde meer dan 30 jaar van zijn leven aan het in beeld brengen van het leven van de ‘Native Americans’, de Indianen die rondtrokken in Noord-Amerika en Canada. Tijdens zijn leven heeft hij een twintigtal fotoboeken gemaakt.
Zijn oeuvre omspant zo’n 40.000 foto’s op glasnegatief.

Bob Bunck (1950) is een Nederlandse fotograaf en beeldend kunstenaar, die van 1968 tot 1977 als fotograaf in de TV studio’s in Hilversum werkte. In 1977 kiest hij voor het autonome kunstenaarschap. Als hij in 1978 op een tentoonstelling in Parijs voor het eerst de foto’s van Curtis ziet, is hij daar meteen van onder de indruk.
Bunck verwijst in zijn collages naar verschillende schilderstijlen. Naast zijn held Vermeer, duiken Modigliani, Pollock, en verwijzingen naar de abstracte beeldtaal op.

Het was moeilijk om in zijn atelier een definitieve keuze te maken. Maar toen ik zijn Curtis foto’s met constructivistische elementen zag was ik direct verkocht.

Het Constructivisme ontstaat begin twintigste eeuw met name in Oost-Europa en was een totale vernieuwing in de kunst, waarbij de kleuren rood, wit en zwart en de geometrische vormen zoals vierkant, cirkel en lijn actief werden ingezet. Deze object-loze kunst was een doorbreking van de traditie en opende voor de kijker nieuwe ideeën, waarbij de makers (o.a. Tatlin, Rodchenko, en El Lissitzky)) een stijl wilde creëren naar een verbeterde toekomstige maatschappij. Door deze heldere abstracte tekens te verbinden met de sepia foto’s van Curtis, brengt Bunck ons weer terug bij de Indianen, en laat ons zien dat de ‘Native Americans’ een groot besef van de mens en dier in de natuur en haar omgeving hadden.

Private view mogelijk op afspraak: stuur een mail naar mschutte@arttra.nl

Marianne Schutte
Kunsthistoricus

 

 

 

 

november 2020 / januari 2021


‘Amsterdam in olieverf’

Boudewijn Payens

7 november 2020 tot 7 januari 2021

Opening zaterdag 7 november

van 16.00 tot 19.00 uur

Roeterseiland (2019) 205 x 100 cm

 

Eind 2019, In het kader van ‘een kunstenaar uitgelicht ‘in Arti en Amicitiae zag ik naast de plek waar altijd het vertrouwde schilderij van Breitner hangt een verontrustend schilderij over Amsterdam van de kunstenaar Boudewijn Payens. Net als Breitner gebruikt Payens een donker kleurenpalet en brengt zijn olieverf pasteus aan. Vanaf 2019 schildert Payens zijn uitzicht op het Roeters-eiland, het nieuwe universiteitscomplex, gelegen tussen de Roetersstraat, Plantage Muidergracht, en de Sarphatistraat. Hier zijn vanaf 2017 hoge monotone blokkendozen neergezet om het hoger onderwijs massaal te kunnen bedienen in de oude binnenstad. De kille muren en hoogte gaan volledig voorbij aan de menselijke verhoudingen.

Klein onderzoekje wijst uit dat de bekende kunstschilder Breitner (1857-1923) zich altijd verre gehouden heeft van de vernieuwingen in een historische stad, zowel Rotterdam waar hij vandaan kwam en juist koos voor Amsterdam door haar schilderachtigheid en schoonheid.

Eenmaal in gesprek geraakt met Payens (1951) bleek de kunstenaar pas op zijn 67ste jaar geïnteresseerd te zijn geraakt in het treffen van de uiterlijke werkelijkheid. Voorheen heeft hij in zijn gehele carrière als kunstenaar (opleiding gevolgd aan de Koninklijke Academie voor Kunst en vormgeving in Den Bosch) zich vooral gericht op zijn innerlijke beleving en daar heel fysiek uiting aangegeven door middel van performances, beeldhouwwerken, en de toepassing van écritures automatiques op doek.

Opvallende performance was dat hij bevestigd aan een klimtouw, vanuit de nok van een gebouw, met krijt een vloertekening realiseerde binnen de door het touw beperkte actieradius.
Of tijdens een bergbeklimming halverwege de rotswand een getekend spoor zette, als een teken aan de onmetelijke, onneembare bergwand. (www.boudewijnpayens.nl)

Payens de natuurliefhebber en bergbeklimmer zou Payens niet zijn, als hij in zijn fantasie toch de kille flatgebouwen laat transformeren tot rode woeste bergen uit het Atlasgebergte. Ook bij deze hoogbouw ziet Payens dat het voor de vogels, net als in de bergen een goede plek is om een duikvlucht te maken.
Het Atlasgebergte heeft hij in maart 2020 bezocht maar werd daar teruggeroepen door zijn dochters vanwege de Corona-pandemie.

Private view mogelijk op afspraak: stuur een mail naar mschutte@arttra.nl

Marianne Schutte.
Kunsthistorica