‘Amsterdam in olieverf’

Boudewijn Payens

7 november 2020 tot 7 januari 2021

Opening zaterdag 7 november

van 16.00 tot 19.00 uur

Roeterseiland (2019) 205 x 100 cm

Eind 2019, In het kader van ‘een kunstenaar uitgelicht ‘in Arti en Amicitiae zag ik naast de plek waar altijd het vertrouwde schilderij van Breitner hangt een verontrustend schilderij over Amsterdam van de kunstenaar Boudewijn Payens. Net als Breitner gebruikt Payens een donker kleurenpalet en brengt zijn olieverf pasteus aan. Vanaf 2019 schildert Payens zijn uitzicht op het Roeters-eiland, het nieuwe universiteitscomplex, gelegen tussen de Roetersstraat, Plantage Muidergracht, en de Sarphatistraat. Hier zijn vanaf 2017 hoge monotone blokkendozen neergezet om het hoger onderwijs massaal te kunnen bedienen in de oude binnenstad. De kille muren en hoogte gaan volledig voorbij aan de menselijke verhoudingen.

Klein onderzoekje wijst uit dat de bekende kunstschilder Breitner (1857-1923) zich altijd verre gehouden heeft van de vernieuwingen in een historische stad, zowel Rotterdam waar hij vandaan kwam en juist koos voor Amsterdam door haar schilderachtigheid en schoonheid.

Eenmaal in gesprek geraakt met Payens (1951) bleek de kunstenaar pas op zijn 67ste jaar geïnteresseerd te zijn geraakt in het treffen van de uiterlijke werkelijkheid. Voorheen heeft hij in zijn gehele carrière als kunstenaar (opleiding gevolgd aan de Koninklijke Academie voor Kunst en vormgeving in Den Bosch) zich vooral gericht op zijn innerlijke beleving en daar heel fysiek uiting aangegeven door middel van performances, beeldhouwwerken, en de toepassing van écritures automatiques op doek.

Opvallende performance was dat hij bevestigd aan een klimtouw, vanuit de nok van een gebouw, met krijt een vloertekening realiseerde binnen de door het touw beperkte actieradius.
Of tijdens een bergbeklimming halverwege de rotswand een getekend spoor zette, als een teken aan de onmetelijke, onneembare bergwand. (www.boudewijnpayens.nl)

Payens de natuurliefhebber en bergbeklimmer zou Payens niet zijn, als hij in zijn fantasie toch de kille flatgebouwen laat transformeren tot rode woeste bergen uit het Atlasgebergte. Ook bij deze hoogbouw ziet Payens dat het voor de vogels, net als in de bergen een goede plek is om een duikvlucht te maken.
Het Atlasgebergte heeft hij in maart 2020 bezocht maar werd daar teruggeroepen door zijn dochters vanwege de Corona-pandemie.

Private view mogelijk op afspraak: stuur een mail naar mschutte@arttra.nl

Marianne Schutte.
Kunsthistorica

‘Polyfonie’

Jac Bisschops

5 september t/m 30 oktober 2020

Opening zaterdag 5 september

van 16.00 tot 19.00 uur

Choir 2020

tempera – linnen * triptiek: 27 x 146 cm.

Voor meer informatie www.jacbisschops.nl

‘Scaled up’

Peter van der Heijden

25 juli t/m 30 augustus 2020

The great Saldef, digital collage/print, 2020, 38 x 49 cm.

Peter van der Heijden toont bij Galerie ARTTRA recente collages en prenten, gecombineerd met een aantal passende sleutelwerken uit eerdere periodes. Zijn fascinatie voor natuurlijke en evolutionaire processen is een belangrijke invalshoek bij de verschillende werken.

Hier een overzicht van de werken en prijzen omdat er in deze periode alleen op afspraak de galerie bezocht kan worden >>

Tijdens de tentoonstelling is een nieuw boekje over het werk van Van der Heijden, getiteld ‘BIOTOPES’, verkrijgbaar. Het boekje belicht een selectie van 25 installaties uit de jaren 1982 – 2016.
‘BIOTOPES’ is het vierde boekje in een serie van vijf over het oeuvre van Peter van der Heijden. Waar de drie eerdere boekjes ‘Hearsay’, ‘Q.E.D.’ en ‘Title, Year, Technique, Size’ voornamelijk de autonome tweedimensionale werken en objecten toonden, wordt hier een keuze uit de grotere ruimtelijke installaties, tijdelijke werken op locatie en opdrachten voor de publieke ruimte toegelicht.
Historicus Pim Hoff schreef de begeleidende beschouwende tekst als zoektocht naar de uitgangspunten en drijfveren die ten grondslag liggen aan het werk.

‘Ritme in Beeld’

Joost Hoekstra

6 juni t/m 19 juli 2020

Opening: zaterdag 6 juni

16.00 – 19.00 uur

Joost Hoekstra (1955) is een Nederlandse kunstenaar die al jaren werkt aan zijn eigenzinnige oeuvre. Is hij in zijn jonge wilde jaren begonnen met het maken van kleurrijke schilderijen nu valt de monochromie en driedimensionaliteit van zijn werk op.

Hoekstra werkt met papier-maché, hij rijgt als het ware ritmische sporen op het doek.
In zijn wit getinte sculpturale werk licht af en toe een kleur miniem op.Zijn werk doet animistisch, niet-westers aan.

Het is dan niet verwonderlijk dat Hoekstra zich aangetrokken voelt door de kracht van Afrikaanse beelden, Volkskunst en Architectuur.

Niet alleen de Afrikaanse/animistische beelden maar ook de ‘zwarte muziek’ heeft zijn grote interesse.

Zo probeert hij in zijn werk een ritme te vangen, wat swingt en bevrijdend werkt.
Resultaat zijn hoogst originele werken, die een plezier voor het oog zijn.

Voor meer info zie: www.joosthoekstra.nl/info >>

Marianne Schutte
Kunsthistoricus

‘Oneindigheid’

Sandra Derks

7 maart – 31 mei 2020

Opening: zaterdag 7 maart

16.00 – 19.00 uur

Begin januari 2020, tijdens een mooie mistige namiddag in hartje Amsterdam, heb ik het genoegen om kunstwerken uit te kiezen voor een solotentoonstelling van de kunstenares Sandra Derks. In haar atelier valt haar onderzoekende geest direct op door de veelzijdigheid aan studiemateriaal. Ik zie naast de vele schilderijen, keurig gerangschikte kleine gedroogde fruit schillen liggen op papier die doen denken aan een imaginair alfabet. Haar aandacht richt zich op het afpellen van de zichtbare laag van de werkelijkheid en tijdens dit proces ontstaan volgens haar vanzelf nieuwe taaltekens.
Tevens zie ik inkttekeningen gebaseerd op studies naar Oosterse kalligrafie, stenen gerangschikt op vorm en kleur met inscripties en kleiobjecten die verwijzen naar archeologische artefacten. Naast haar schilderijen valt het minutieuze uitgeknipte labyrint (aanwezig in de vloer van Chartres, een van de mooiste gotische kathedralen van Frankrijk) nauwelijks op, maar bij navraag, houdt zij zich daar al enige tijd mee bezig. Net als het ‘schillen’ van de wereld van objecten is het bewandelen van het pad van dit labyrint voor haar een naar binnen gerichte ervaring die zich vervolgens uitdrukt in haar nieuwste werk.

Zo kan het schilderij ‘Licht’, als metafoor dienen voor het midden van het labyrint; een verdampende zon waar je oog naar toe wordt getrokken en uiteenspat in een citroengele kern. Ook het grote werk ‘Oneindigheid’ gemaakt in 2017 heeft een aanzuigende werking.
In een poederachtig fresco palet zijn twee zwevende blauwe bollen met elkaar verbonden door een gelijkmatig afgepelde sinaasappelschil. Precies in het midden van deze bollen zijn twee perfecte vleeskleurige tepels waar te nemen.
Verstild is haar grijsblauwe schilderij ‘Het moeras’ (2012) waar verdronken kale bomen hun geheim niet prijs lijken te geven door hun weerspiegeling in het stilstaande water. Ook haar buiten proportionele ‘Aardappel’ (2019) frontaal geschilderd op onbewerkt linnen heeft een magische toets doordat een zwarte sikkel zich met messcherpe precisie aan een kant van het object heeft vastgehecht.
Sandra Derks (1960) is sinds de jaren tachtig actief als beeldend kunstenaar, zij werkte o.a. samen met Rob Scholte en was onderdeel van vele collectieven die deel uit maakten van de kraak en punk scene in Amsterdam en daarbuiten.
Anno 2020 is het jaar dat de aandacht voor haar werk in het licht staat, net als het licht ieder jaar, precies in het midden van het labyrint in Chartres op het zesdelig rozet valt, 21 juni om 12.00 uur, het is dan precies Midzomer….

Marianne Schutte
Kunsthistoricus

Nu we de tentoonstelling hebben verlengd, is er een bijzonder kunstwerk gemaakt: Doos met labyrint van Chartres, 44 x 44 cm doorsnee, 1 mm berkentriplex, lasercut, met 1 foto met voorbeelden van het driedimensionale labyrint met begeleidende tekst .

Kosten € 295,–  

Bestel het nu bij info@arttra.nl

Tentoonstelling

‘Hommage aan geestverwanten’

van Rik Lina

ARTTRA Galerie

11 januari tot 1 maart 2020

Opening 11 januari van 16.00 tot 19.00 uur

1997 saba-wells bay (hommage aan Tao Chi)

1983 Coupe Degas, 140 x 110 cm

ARTTRA volgt al jaren het eigenzinnige werk van de schilder Rik Lina (1942). Een Amsterdammer die half in Portugal, half in Nederland bijna elke dag in zijn atelier werkzaam is.

Op mijn recente vraag door wie hij zich liet inspireren antwoordde hij:

Tja…dat wordt een lang verhaal. Ik dacht dat ik je wel eens vertelde dat ik helemaal niet in westerse kunst ben geïnteresseerd? Als jonge schilder hield ik alleen van etnografica en oosterse kunst en dat is zo gebleven, hoewel ik heel veel ook westerse schilders bewonder om hun vakmanschap. Het werk van Hercules Segers bijv. vind ik erg “oosters”, sommige penseeltekeningen van Rembrandt ook (wie weet heeft hij Chinese tekeningen gezien in wereldhaven Amsterdam destijds?), de verzameling Japanse prenten van Vincent spreekt voor zich.

De pastiches die ik maakte van impressionisten ontstonden begin jaren 1980, toen ik – terug in Amsterdam na 7 jaar duiken – de onderwaterwereld in mijn werk probeerde te bezweren door diepgaande studie van westerse kunst. Een soort de-conditionering.

Op de academie en de jaren erna werkte ik uitsluitend op papier, pas toen ik in 1970 in het Stedelijk een groot overzicht van Max Ernst zag kocht ik olieverf. Hij liet me de mogelijkheden zien. Het is grappig dat hij Alechinsky (met wie ik in de Phases-groep zat) het omgekeerde voorhield, die werkte na zijn ontmoeting met Ernst nog uitsluitend op papier.

Wat de kunsten betreft hou ik van muziek en poëzie, de beeldende kunst interesseert me feitelijk heel matig. Ik “schrijf” mijn tekeningen, mijn schilderijen ontstaan (automatisch). Ik hou van de technische aspecten, de kleuren, de mogelijkheden om driedimensionale vormen-werelden op te roepen binnen de twee-dimensies van het schilderij. De magische aspecten van het werk, die ik gemeen heb met etnografische kunstenaars.

Marianne Schutte in gesprek met Rik Lina
per email wisseling, december 2019.